Beste Peter en Truida,
Naar aanleiding van ons weekje met de "Anna" hebben wij een verslagje gemaakt van onze belevenissen en dat op muziek gezet.
Het is de wijze van het oude liedje over de straatjongen uit Rotterdam:

Toen wij van't eiland Urk vertrokken,
Op zaterdag met heel veel wind,
De "Anna" was ons lieve scheepje,
Waarop je alle comfort vindt.
Zo vaarden we naar Kraggenburg toe,
Toen had ik het al wel gehad,
Na 30 jaren niet op 't water,
Is 't effe wennen wist je dat?
Ref:
Eventjes alles uitproberen,
Brug Emmeloord was een uur dicht,
Kan je mooi oefenen met aanmeren,
Als schipper is dat je eerste plicht.

Toen wij weer verder wilden varen,
Gaf d'havenmeester ons een tip:
Met dit weer niet het Ketelmeer op,
Teveel wind nog voor jullie schip.
We hebben dus naar hem geluisterd
en zijn toen na de Voorstersluis,
naar bakboordzijde uitgeweken,
een kalme vaart voor 't drijvend thuis.
Ref:
Zo zijn we steeds maar door gevaren,
Muggenbeet, Giethoorn tenslotte Blokzijl,
Zo vloog ons weekje na al die jaren,
om voor je 't wist, snel als een pijl!

Maar dankzij Peter en z'n Truida,
Was het voor ons een leuke week.
De jachten die zij dus verhuren,
Zijn zeer geschikt, zelfs voor een leek.
Je moet alleen maar even weten,
Wat op het open water moet
en wat vooral je ook moet laten,
Zodat je alles netjes doet!
Ref:
Dus als je ooit eens wilt gaan varen,
Ga dan naar Peter en zijn vrouw.
Zij weten alles van woeste baren,
behouden vaart is wat je wou.

Peter en truida nogmaals heel hartelijk dank voor een ontspannen week.
Ruud en Marijke